داریوش فرضیایی آیا قابل تکثیر است ؟

  زهرا جعفرزادگان wrote @ ژوئن 9, 2007 at 3:31 ق.ظ

سلام
ببین اون نظر دومیه رو اکثر جاها نوشته اما اون اولیه اونیکه نوشته زنگ بزن رو غیر وبلاگ من کجا نوشته.خواهش میکنم سریعترجوابمو بده ویه خواهش دیگه اینکه توی وب خودم بگو

در خیلی جاها نوشته شده بود

  گلشیفته خانی wrote @ ژوئن 16, 2007 at 12:19 ب.ظ

عمو شما ازدواج کردید؟

  خبر مرگ تمام کسایی که با پورنگ من لجن wrote @ ژوئن 18, 2007 at 11:16 ق.ظ

همیشه تند با شما ها بر خورد میکردم ولی اینبار نه ، اینبار میخوام از روی نوشته هام خودتون قضاوت کنین که پورنگ آدم بدیه یا نه؟ نمیدونم چرا ایران و ایرانی اینجوریه . چش ندارن ببینن که یه نفر هر روز به محبوبیتش اضافه میشه، میخوام بگم عمو پورنگ مثل ما انسانه، یه بنده خداست، خدا کاری کرد که اون اینقدر محبوب بشه . کسی نمیتونه تو کار خدا دخالت کنه. می تونه؟ بچه ها عمو رو دوست دارن پورنگ هم بچه ها رو. الان داشتم یکی از متنات رو میخوندم . هر چند هر موقع به این وبلاگ میام اعصابم خورد میشه و با چشم گریون میام بیرون . نمیدونم، همه می خوان یه جوری از پورنگ ایراد بگیرن از کوچکترین حرکتش . من خودم از دسته آدمایی هستم که تمام برنامه هاشو میبینم حتی یکیش هم از زیر دستم در نمیره . هر روز دارم رفتارش رو میبینم وهر روز رو عقیده ام که پورنگ یا همون داریوش فرضیایی یک انسان بزرگه مسمم تر میشم . الان حتما با خودتون میگید که خوب چون تو طرفدارشی و دوسش داری اینو میگی اما من هیچ وقت حرفی رو بی دلیل نمیزنم هیچ وقت . اگه میگم بهش رسیدم واقعا همین طوره . تو نوشتی رفتار پورنگ در روز شهادت حضرت فاطمه تصنعی بود . من که همچین رفتاری درش ندیدم . اگه منظورت خوش وبش کردن با بچه ها و خندینه که باید بگم خود تو تا حالا نشده که تو روزعزا بخندی؟ نشده ؟ نگو نه که دروغ گفتی ، البته اینو هم متذکر بشم که عمو بی خود نمی خندید. تو اصلا می دونی چرا پورنگ ترجیح میده روزای عزا برنامه نداشته باشه؟ ها میدونی؟ خوب برات میگم . پورنگ به خاطر این دوست داره که روزای عزا برنامه نداشته باشه چون بچه ها این حالت عمو رو دوست ندارن، بچه ها همیشه میگن ما پورنگ شاد رو دوست داریم، هر چند که با یه دفعه ناراحت بودنش ازش دل نمیکنن . اما با این حال تر جیح میدن عمو همیشه بخنده. تو توقع داری که تو روز عزا به هیچ عنوان نباید حتی تبسم کنه . ولی باید بگم اگه اینجور باشه دیگه نمیشه اسمش رو گذاشت برنامه کودک . عموبه خاطر شادی دل بچه ها وقتی برادرش تو بیمارستان بستری بود برنامه اجرا میکرد . تو شرایطی بود که هر موقع زنگ موبایلش به صدا در میومد با ترس اینکه یه موقع خبر بدی از برادرش بهش بدن گوشی رو جواب میداد . با استرس اینکه برادرش رو از دست بده سر برنامه حاضر میشد . اما هیچ کس نفهمیده بود که پورنگ غم دنیا رو تو دلش نگه میداره اما یه ذره هم بروز نمیده . میدونی، من وقتی شنیدم برادرش فوت شده به هیچ عنوان نمی خواستم قبول کنم. میگفتم اینا شایعست مگه امکان داره با وجود مرگ عزیزش اینقدر خندون باشه اما بود، واقعیت داشت . پورنگ یه انسان بزرگه، یه فرشتست، اگه رفتارش بد بود یا اگه خودش رو میگرفت به نظرت هنوزم اینهمه طرفدار داشت؟ نه نداشت . من وقتی شنیدم که پورنگ اینهمه رنج رو به خاطر عشق به بچه ها تحمل کرده تازه فهمیدم که چقدر بزرگه، چقدر انسانه. خدا وکیلی کدوم ما حاضر میشیم که به خاطر یه مشت بچه که هیچ کدوم رو نمیشناسیم تو مرگ عزیز ترین کسمون بخندیم ؟ کدوممون حاضر میشیم که وقتی عزیزمون تو بیمارستانه و داره با مرگ دست و پنجه نرم میکنه بیایم و با بچه ها بالا و پایین بپریم ؟ کدوممون حاضر میشیم ….؟ هیچ کدوممون حتی نمیتونیم فکرش رو هم بکنیم چه برسه به اینکه انجامش بدیم. تو فکر میکنی خیلی آسونه که به تلفن 60 میلیون طرفدارت که هر روز به تعدادشون اضافه میشه جواب بدی؟ فکرش رو بکن توی خونت هم آسایش نداری چه برسه به بیرون . عمو به تمام تلفنها جواب میده، با حوصله به حرف تمامشون گوش میکنه اما اگه یه روز فقط یه روز دلش بخواد که آزاد باشه و با کسی صحبت نکنه پشت سرش هزار تا حرف میزنن که این پورنگ دیگه مثل همیشه نیست، خودش رو گرفته ،اصلا فکر میکنه کیه که اینقدر مغروره؟ ما با چه حقی به خودمون اجازه میدیم که در مورد اون تصمیم بگیریم؟ ما با این کارمون می خوایم چی رو ثابت کنیم؟ پورنگ یه انسانه ، حق انتخاب داره . دوست داره برا یه بار هم که شده درکش کنیم . دوست داره برای یه بار هم که شده بفهمیم چی میگه . دوست داره بفهمیم که اگه یه بار به تلفنمون جواب نداد دلیلش این نیست که خودش رو گرفته یا دیگه بچه ها رو دوست نداره ، فقط دلش می خواد که راحت باشه، راحت زندگی کنه. چرا ما دنیا رو براش مثل قفس کردیم؟ چرا بهش اجازه نمیدیم که با خیال راحت تو یه پارک قدم بزنه، از هواش لذت ببره، با خودش خلوت کنه ؟ چرا، واقعا چرا؟همیشه باید تو خونه بشینه به در و دیوار تکراری خونش زل بزنه یا با گوش دادن 4 تا آهنگ خودش رو سر گرم کنه؟ چرا بهش اجازه نمیدیم که آزاد باشه؟ فکر میکنی وقتی به خاطر معموریت کاریش میره صفر خیلی راحته ؟ نه راحت نیست چون اونجام همین وضعه . چه تو هتل، چه تو کوچه و خیابون…. اینو که میگم خودم به شخصه دیدم : توی هتل که بود برای تهیه گزارش از ساعت 5 صبح بیدارش میکردن، تا ساعت 2 بعد از ظهر با مردم تو خیابون و اینجور جاها بر خورد میکرد . اونوقت باید با تمامشون دست میداد ، عکس میگرفت، بهشون امضا میداد تا شاید نگن که این پورنگه خودش رو میگیره فکر کرده کیه . وقتی با تمام خستگی و گرسنه از بیرون میومد دلش رو خوش میکرد که دیگه وقت استراحتشه . غذاشو میخوره و با خیال راحت می خوابه ، اما وقتی بر میگشت باز با جمعیت منتظرش روبه رو میشد که جلوی در هتل جمع شده بودن . دوباره با تک تک اونا عکس میگرفت امضا میداد به حرفاشون گوش میکرد و با خستگی تمام ، غذا شو می خورد به اتاقش می رفت. هنوز نیم ساعتم نخوابیده بود که صداش میزدن: داریوش پاشو برای تهیه گزارش باید بریم بیرون، دوباره همون وضعیت تکرار میشد. شبا تا ساعت 2 نصفه شب طرفدارا میومدن و میرفتن و بلاخره بعد از رفتنشون با خوردن 5 تا قرص آرام بخش به رختخوابش میرفت … تازه اگر از هواداراش می خواست که زودتر برن تا استراحت کنه دلگیر میشدن که ما رو تحویل نگرفت . فکر کرده چون معروفه دیگه کی هست. داریوش توی خونه هم آرامش نداره افراد سود جویی که با گیر آوردن شماره تلفن خونش یا موبایلش اونا رو بین مردم پخش میکنن باعث میشن که تو خونه هم نتونه یه نفس راحت بکشه. شما خودتون رو برا یه بار هم که شده بزارین جای اون، تصور کنین که نتونین هیجا برین ، یه لحظه فکر کنین که تمام طول روز طرفداراتون به خونه زنگ بزنن و از اعضای خونواده خواهش کنن که گوشی رو بدن به شما تا با اونا صحبت کنین. من خودم اگه یه همچین موقعیتی داشته باشم واقعا دیوونه میشم. حالا عمو رو در نظر بگیرین که با وجود این همه مشکلی که براش پیش میاد بازم تا جایی که میتونه به تلفناش جواب میده، با طرفداراش عکس میندازه، به همشون امضا میده و… ولی اگه یه بار نتونه این کارا رو بکنه دیگه تمام خوبیاش از بین رفته…!!! . یه لحظه فکرشو بکنین . این ماییم که با خود خواهی هامون آرامش رو ازش میگیریم اما باز همه رو به پای پورنگ مینویسیم . اگه قرار باشه که داریوش فرضیایی به تمام تلفنا ش جواب بده و تمام خواسته های طرفدارانش رو انجام بده دیگه این یه ذره آرامشی که داره رو هم از دست میده. همیشه میگیم چقدر آدم شارژ و شادیه اما هیچوقت با خودمون نگفتیم که آدم بی غم وجود نداره، هیچوقت نگفتیم که بیام به اون هم فرصت یه زندگی راحت رو بدیم. اگه بشنویم که سر یه بچه داد زده میگیم: بفرما عمو پورنگ که اینهمه ادعا داره که مهربونه سر یه بچه داد زده . اما اونم آدمه، حق داره گاهی اوقات عصبانی بشه ، حق داره خودش رو خالی کنه . ما دوست داریم پورنگ مثل یه آدم آهنی برخورد کنه . خواب و خوراکش رو بزاره کنار و فقط به خواسته های ما عمل کنه. این چیزیه که ما ها میخوایم. ما ها یه مشت آدم خود خواه زبون نفهمیم که دورش کردیم ، زندگی رو ازش صلب کردیم ، وهمش به منافع خودمون فکر میکنیم . واقعا باید از رفتارمون خجالت بکشیم . ای کاش حرفامو درک کنین و بفهمین که چی میگم . اما میدونم هستن آدمایی، که با خوندن این حرفها به من میخندن و همچنان کارای بچگونشون رو ادامه میدن بدون اینکه حتی یه ذره احساس پشیمونی کنن. امیدوارم خدا تمامشون رو به راه راست هدایت کنه و بهشون این درک رو بده که داریوش فرضیایی هم یک انسانه…..